VWS behoudt drempels voor toegang patiënten tot apotheekhoudende huisarts

 
 
VWS behoudt drempels voor toegang patiënten tot apotheekhoudende huisarts
De minister van VWS heeft op 5 juli aan de Tweede Kamer de uitkomsten van een impactanalyse over aanpassing van het vergunningenbeleid voor apotheekhoudende huisartsen gestuurd. De LHV is teleurgesteld dat deze analyse geen oplossing biedt voor het probleem dat wij hebben aangekaart, waardoor patiënten op het platteland nog steeds beperkt worden in hun toegang tot goede farmaceutische zorg.

Bij een afstand van meer dan 3,5 km en minder dan 4,5 km wordt een apotheekvergunning aan een huisartsenpraktijk verleend “indien dit in het belang is van de geneesmiddelenvoorziening”. Om dit te beoordelen wordt tot op heden hoofdzakelijk gekeken naar de bereikbaarheid van de openbare apotheek per openbaar vervoer. Hierdoor ontstaan situaties waarbij er wel een huisarts met een apotheekvergunning is, maar sommige patiënten binnen de huisartsenpraktijk geen gebruik mogen maken van die apotheek omdat zij te dicht bij een openbare apotheek wonen.

De minister schrijft: “Deze benadering kan worden getypeerd als verouderd en niet in alle opzichten patiëntvriendelijk. Niet alle patiënten zijn immers in staat om met het openbaar vervoer te reizen, of kunnen dit binnen de openingstijden van de apotheek. Ook kan de reisduur bezwaarlijk zijn.” Daarin geeft ze de LHV dus gelijk, dat een OV-verbinding onvoldoende is om te kunnen stellen dat patiënten goede toegang hebben tot farmaceutische zorg.

VWS: bezorgdienst als extra criterium voor vergunningsbeoordeling

De minister stelt daarom gekeken te hebben of bepaalde andere criteria kunnen worden gehanteerd in de beoordeling of een apotheekvergunning wordt verleend aan een huisarts. Ze heeft daarbij duidelijk gemaakt geen wetswijziging te willen, dus er is door VWS alleen gekeken naar enkele mogelijke oplossingen binnen de huidige wet. De uiteindelijke conclusie van VWS luidt dat er voortaan een extra criterium wordt meegenomen (naast het criterium van een OV-verbinding) in de beoordeling, namelijk of de nabijgelegen openbare apotheek een bezorgdienst heeft of niet.

Bezorgdienst moet keuze zijn, geen verplichting

Als Apotheekhoudende Afdeling van de LHV vinden we dat dit geen verbetering oplevert voor de patiënten. Voor bepaalde medicatie, situaties en patiënten kan een bezorgdienst een prima oplossing zijn. Maar in de situaties waar het nu om gaat, zijn patiënten dan volledig aangewezen op de bezorgdienst. Ongeacht of ze dat zelf willen en of dat in hun situatie wenselijk is. Patiënten krijgen niet de mogelijkheid om te kiezen of ze gebruik willen maken van het directe contact en de goede farmaceutische zorg die dicht bij hun woning beschikbaar is. Terwijl andere patiënten binnen dezelfde huisartsenpraktijken wel die keuzevrijheid hebben.

De uitkomst van deze impactanalyse vinden we dus teleurstellend. Daarnaast roept de brief nog veel vragen op en moet worden bekeken in hoeverre de impactanalyse tegemoetkomt aan de motie die de Tweede Kamer eerder heeft aangenomen. Daarom beraden we ons nu op welke vervolgstappen we gaan zetten. We verwachten dat na het zomerreces van de Tweede Kamer dit onderwerp weer op de politieke agenda zal komen.